Strategia Shortstack

STRATEGIA SHORTSTACK

Najlepsza i najbardziej polecana strategia dla graczy, którzy dopiero zaczynają swoją przygodę z grą w pokera, gdyż dzięki niej przy niewielkim wkładzie własnym można zbudować swój kapitał. Bardzo skrótowo mówiąc jest to strategia, która polega na wyczekiwaniu mocnych układów i okazji do zgarnięcia puli. Warto jednak pamiętać, że taki typ gry nie spotka się z uznaniem w grze turniejowej, gdzie najważniejszy jest czas zebrania sporej puli. Jest za to idealna przy grach stolikowych.

Warto pamiętać jednak o kilku regułach, których należy pilnować, żeby strategia się powiodła. Najważniejsze zaś żeby pilnować ilości osób przy stole. Gdyż gra na małym stacku powiedzie się jedynie wtedy, gdy przy stole jest minimum siedem osób (a najlepiej gdy stół jest pełny) oraz maksymalnie dwie osoby stosują tę samą strategię (najlepiej, gdy przy stole znamy ją tylko my). Głównym założeniem techniki shortstack jest agresywne rozgrywanie mocnego układu na ręku, jednak żeby to się sprawdziło potrzebujemy przeciwników, którzy będą chętni i gotowi sprawdzić nasze podbicia, poświęcając swoje żetony.

Do gry wchodzimy zawsze z ilością żetonów równą 20 big blindom, czyli przy stole z limitami 0,1 i 0,2$ wkupimy się za 4 dolary. Gdy ubywa nam żetonów w czasie gry i ich poziom zmaleje do 15 i mniej dużych ciemnych powinniśmy dokupić je do stanu początkowego. Tak samo w przypadku, gdy ilość naszych żetonów zaczyna przekraczać 30 ciemnych, powinniśmy odejść od stołu i wrócić z początkowym saldem konta. Warto o tym pamiętać, gdyż założenia strategii shortstack opierają się na skłonności naszych przeciwników do sprawdzenia naszych wysokich zakładów, a łatwiej jest ich do tego zmusić, gdy posiadamy niewielką liczbę żetonów na stole. Łatwo wtedy przekonać rywali, że jesteśmy nowymi graczami, którzy chcą rozdać swoje żetony.

GRA WEDŁUG POZYCJI

W tego rodzaju technice gry posiadamy tylko dwie opcje zagrania: albo wysoko podbijmy albo powinniśmy spasować, o sprawdzeniach powinniśmy zapomnieć. Warto mieć na uwadze, iż pozycja którą zajmujemy w stosunku do dealera jest bardzo ważna, gdyż definiuje naszą grę oraz karty z którymi wchodzimy do rozdania. Przy dziesięcioosobowym stole znajdują się od przycisku w lewą stronę dwie pozycje ciemnych (czyli osoby opłacające small i big blinda), trzy wczesne, trzy środkowe oraz dwie późne pozycje. W takiej właśnie kolejności są obstawione zakłady przy stole w pierwszej fazie licytacji zwanej preflop.

Należy zwrócić uwagę, iż w przypadku opuszczenia stołu przez któregoś z graczy zmieni się rozkład pozycji, gdyż kolejno przy każdej osobie będą zanikały. Najpierw zanikają wczesne, później środkowe, zatem im mniej graczy przy stole, tym mniej opłacalna dla nas gra.

ROZGRYWANE UKŁADY KART

Strategia shortstack dokładnie definiuje w swoim opisie jakie układy karty rozgrywamy oraz określa ilość grywalnych rąk w zależności od pozycji. Ilość ich się zwiększa im późniejszą pozycję zajmujemy. Specjalnie dla tej strategii została również opracowana tabela rąk startowych, która dokładnie definiuje w jakim przypadku powinniśmy spasować, a w jakim podbić. Gdy karty, które otrzymaliśmy w rozdaniu nie znajdują się w tabeli powinniśmy niezwłocznie spasować.

Jeżeli jesteś na:	Grasz, gdy trzymasz:
wczesnej pozycji (early position)	JJ do AA, AK
środkowej pozycji (middle position)	99 do AA, AK, AQ
późnej pozycji (late position)	77 do AA, AK, AQ, AJ, AT, KQ
Jeżeli przed Tobą było:	Wchodzisz ALL-IN, gdy trzymasz:
jedno podbicie	JJ do AA, AK
więcej niż jedno podbicie	KK, AA
po Twoim podbiciu ktoś przebił	TT, JJ, QQ, KK, AA, AK

Przy dobrym układzie używamy prostego wzoru w celu ustalenia wysokości podbicia: 4BB+1BB (na każdego gracza, który wszedł do gry przed nami. Jeśli przykładowo przed nami aż trzy osoby dołączyły do gry podbijamy i 4BB+3BB=7BB.

KRADZIEŻ BLINDÓW

W strategii shortstack dość często używane są również dwa dodatkowe pojęcia. Są to blind steal oraz Re-steal, czyli kradzież blindów. Następuje ona, gdy gracz z późnej pozycji lub małej ciemnej podbija jako jedyny przy stole w celu zdobycia za darmo zakładów w ciemno. Re-steal, czyli wtórna kradzież występuje, gdy taki gracz zostanie na tym przyłapany. W takim wypadku należy ponownie podbić lub nawet wejść All-in. Odpowiednie zagranie również normuje tabela:

Grasz re-steal , gdy trzymasz:	88 do AA, AK, AQ, AJ
Twój przeciwnik gra re-steal, wchodzisz ALL-IN z:	99 do AA, AK, AQ, AJ

SIŁA I RODZAJE UKŁADÓW

Po rundzie pre flop i pierwszej licytacji nadszedł czas na zobaczenie trzech kart wspólnych i kolejną rundę zwaną flopem. W tej i kolejnych kolejkach powinniśmy podjąć decyzję czy gramy dalej, podbijamy bo mamy dobrą kartę czy może jednak najrozsądniej będzie spasować. Do tego służy nam przede wszystkim standardowa hierarchia układów w pokerze. Jednak oprócz nazw pojawiających się w tej hierarchii możemy spotkać się z innymi określeniami, jak:

top-para – jest to najwyższa para, jaką można złożyć z kartami na stole. Przykład: na ręku posiadamy QK, a na stole pojawiły się: szóstka, dziesiątka i król.

over-para – to para w kartach własnych, która jest wyższa od kart wspólnych na stole. Przykład: na ręku posiadamy KK, a na stole we flopie pojawiły się: szóstka, dziesiątka i dama.

middle pocket pair – taki układ pojawia się, gdy w kartach własnych posiadamy parę, a na stole znajduje się dokładnie jedna karta wyższa (nie może to być as). Przykład: na ręku posiadamy QQ, a na stole we flopie pojawiły się: szóstka, dziesiątka i król.

draw do koloru – to taki układ, gdy posiadamy cztery karty w jednym kolorze, nie muszą być po kolei.

OESD (open ended straight draw) – najprościej ujmując otwarcie na strita z zastrzeżeniem, że brakuje nam karty górnej lub dolnej. Przykład: w kartach własnych posiadamy króla i damę, na stole we flopie pojawiły się walet, dziesiątka i czwórka. Aby złożyć strita brakuje nam asa lub dziewiątki.

Kiedy przed flopem podbiliśmy ze względu na dobre karty startowe, powinniśmy rozgrywać wszystkie powyższe układy oraz lepsze, gotowe ręce, zgodnie z hierarchią układów. Gdy w rundzie pre-flop zajmowaliśmy pozycję big blinda i nikt przed nami nie podbił, możemy wtedy obejrzeć za darmo pierwsze trzy karty wspólne. Ważne, aby pamiętać, iż w takim układzie nie powinniśmy kontynuować gry z układami dobieranymi, czyli OESD, gutshot oraz z middle pocket parą, chyba że naszym kickerem jest karta powyżej waleta.

ROZWAGA W GRZE

Jeżeli nie udało się dobrać żadnego układu z powyższych lub układ, który posiadaliśmy, został osłabiony (tzw. bezwartościowe karty lub trash hand) powinniśmy, sprawdzić (check) lub spasować w przypadku podbicia przeciwnika i nie dokładać nic więcej do puli. Oczywiście należy obserwować swoich przeciwników, ponieważ istnieją wyjątki: gdy gramy przeciwko jednemu przeciwnikowi, który nie podbijał przed flopem, możemy zablefować, stawiając zakład w wysokości 2/3 swojego stacka. Należy pamiętać, że gdy przeciwnik przebije musimy spasować. Drugim wyjątkiem jest sytuacja, gdy pula w grze jest dwukrotnie wyższa od ilości naszych żetonów – wtedy wkładamy wszystkie nasze żetony do puli (ALL-IN) niezależnie od układu.

Gdy chcemy grać według strategii Shortstack musimy pamiętać o tym, żeby trzymać się wyżej wymienionych zasad i zaleceń, nawet w przypadku, gdy wydaje nam się, że wiemy lepiej i powinniśmy zrobić inaczej. Gdy dodatkowo postaramy się wyeliminować podstawowe błędy początkujących graczy, taka gra pozwoli nam na szybkie dostrzeżenie efektów w postaci zwiększającego się kapitału.